این پرامپت فتوکارت یه پرتره تمام قد استودیویی میسازه که سوژه روی زمین نشسته و یه عروسک پولیشی بزرگ رو بغل کرده. پشت سرش کاغذ یاسی با دودل‌های ماژیکی پر شده. دو تا جای خالی هم داره که خودت پرشون میکنی: نوع عروسک و اون یه کلمه‌ای که روی کارت مینویسی. کادرش تمام قده و صورت کوچیک میفته، پس متن یه بند جدا برای همین گذاشته.
با پرامپت فتوکارت چی تحویل میگیری؟
یه قاب عمودی ۴:۵ و بک‌دراپ کاغذی یاسی که بدون خط گوشه از دیوار به کف میچرخه. سوژه با ژاکت بافت درشت اسطوخودوسی و دامن سفید و جوراب سفید نشسته و عروسک رو با هر دو دست چسبونده. دور و برش هواپیمای کاغذی و گل و ستاره با ماژیک بنفش روی کاغذ نشسته. نور هم بالا و نرمه و هیچ سایه تندی روی صورت نمیندازه. اگه این سبک رو دوست داری، بقیه نمونه‌های آماده گالری رو هم ببین.
چرا ملیت سوژه رو از متن اصلی برداشتم
متن اولیه سوژه رو «زن جوان شرق آسیایی» خطاب کرده بود. همین یه عبارت کافیه که مدل صورت رو به سمت یه تیپ کلی هل بده و شباهت کلا بره. حالا یه بند جدا سرجاشه که میگه قومیت و رنگ پوست و سن دقیقا همونیه که عکس نشون میده. پرامپت فتوکارت هر اسم ملیتی رو به دکور و استایل محدود میکنه نه به صورت.
دو تا جای خالی و یه رشته متن
عروسک رو خودت توصیف میکنی، هر شکلی که دوست داری. اسم روی کارت هم یه کلمه‌ست و متن صریح میگه فقط همون یه رشته توی کل تصویر جا داره. هیچ سطح دیگه‌ای نوشته نداره. دودل‌ها هم روی خود کاغذ کشیده شدن نه جلوی بدن، وگرنه شبیه استیکر میشن. نور هم بالا و نرمه که توضیح ویکی‌پدیا درباره نورپردازی های‌کی حسابی توضیحش داده.
چی رو توی خروجی پرامپت فتوکارت چک کن
اول صورت رو با عکس خودت بذار کنار هم، چون کادر تمام قده و صورت کوچیک میفته. بعد گوش‌ها رو نگاه کن که گوشواره نداشته باشن. سراغ دودل‌ها برو و ببین روی کاغذ پشت سرن یا جلوی بدن شناورن. آخر هم بشمار که فقط یه کلمه توی کل قاب باشه. ژاکت هم باید تار و پود درشتش پیدا باشه نه یه سطح صاف بنفش.
برای شروع یه کراپ درشت از صورتت بفرست و بعد جای خالی عروسک رو پر کن. پرامپت فتوکارت با هر پالتی جواب میده، پس اگه یاسی رو دوست نداری صورتی یا سبز نعنایی بذار. پرامپت فتوکارت با عروسک خرسی و اردک و هر شکل دیگه‌ای هم جواب میده. فقط رنگ ماژیک رو یه پله تیره‌تر از بک‌دراپ نگه دار.
