این پرامپت نقاشی کودکانه عکست رو به یه نقاشی مداد شمعی زشت و بامزه تبدیل میکنه، انگار یه بچه شش ساله کشیدتش. دور تا دورش هم یه قاب سیاه کج و کوله با همون مداد داره. نکته اصلیش اینه که با وجود بد کشیده شدن، باید بشه فهمید کیه.
با پرامپت نقاشی کودکانه چی تحویل میگیری؟
یه قاب عمودی ۴:۵ و یه برگه کاغذ کرم با بافت واقعی که دون دون بودنش پیداست. کله بزرگ و بدن کوچیک، دو تا چشم نامساوی توی دو ارتفاع مختلف، یه دهن گشاد و کج که نیشش بازه، و دست‌هایی با تعداد انگشت غلط. رنگ‌ها فقط شش هفت تا مداد شمعی سادن، تخت و بدون سایه. اگه این سبک رو دوست داری، بقیه نمونه‌های آماده گالری رو هم ببین.
چرا زشت بودن با ناشناس بودن فرق داره
این مهم‌ترین قید کل متنه. یه نقاشی بد از یه غریبه اصلا خنده‌دار نیست، فقط یه نقاشی بده. چیزی که میخندونه اینه که طرف رو بشناسی و ببینی چقدر مسخره درش آورده. پرامپت نقاشی کودکانه برای همین میگه اغراق کن ولی جابه‌جا نکن: ابروی پرپشت میشه ابروی خیلی پرپشت، نه ابروی نازک. درباره خود این تکنیک هم توضیح ویکی‌پدیا درباره کاریکاتور رو ببین.
قاب کج و کوله عمدیه
مدل‌ها تا اسم قاب رو میبینن یه مستطیل تمیز دیجیتال میکشن. متن صریح میگه قاب رو با مداد شمعی سیاه و یه حرکت دست ناشیانه بکش: خط‌ها میلرزن، گوشه‌ها به هم نمیرسن، ضخامت کم و زیاد میشه و یه ضلعش تو رفته. پرامپت نقاشی کودکانه برای همین یه بند جدا فقط برای قاب داره. همین کج بودن باعث میشه کل کار دستی به نظر بیاد نه ساخته یه فیلتر.
چی رو توی خروجی پرامپت نقاشی کودکانه چک کن
اول از یکی دیگه بپرس این کیه، بدون اینکه راهنماییش کنی. اگه اسمت رو گفت، کار درست دراومده. بعد پنج تا نشونه رو نگاه کن: فرم ابرو، مدل و طول مو، عینک، ریش، و کشیدگی کلی صورت. سراغ رنگ پوست برو و ببین با پوست خودت میخونه یا مدل رنگ هلویی پیش‌فرض رو گذاشته. آخر هم دنبال هر نوشته و امضا روی کاغذ بگرد، چون متن برگه رو کاملا بی‌نوشته خواسته.
برای شروع یه کراپ درشت از صورتت بفرست، چون اغراق فقط وقتی جواب میده که مدل جزئیات واقعی رو دیده باشه. با مداد رنگی و ماژیک هم جواب میده و فقط کافیه اسم ابزار رو عوض کنی. حواست باشه متن صریح گفته زشتی مال نقاشیه نه مال آدم، پس چهره مریض و غمگین نمیسازه و لحنش شوخه.
