این پرامپت سفر در دهه ها صورتت رو تو شش تا پرتره پشت سر هم میذاره، از دهه چهل میلادی تا دهه نود. هر پنل مو و لباس و آرایش و حتی حس عکاسی مخصوص همون دهه رو داره، ولی زیرش همیشه همون صورت خودته. نسخه اصلی این پرامپت قفل هویت جدی نداشت. پرامپت سفر در دهه ها همین یه چیز رو شش بار جداگونه چک میکنه که صورت عوض نشده باشه.
با پرامپت سفر در دهه ها چی تحویل میگیری؟
یه قاب عمودی ۱۰۸۰ در ۱۹۲۰ پیکسل که به شش تا نوار افقی مساوی تقسیم شده، از بالا به پایین دهه چهل تا نود. هر پنل یه پرتره کلوزآپ از سینه به بالاست، صورت تا حد امکان قد نوار رو پر میکنه، با یه برچسب کوچیک اسم دهه توی گوشه. اگه این سبک رو دوست داری، بقیه نمونه‌های آماده گالری رو هم ببین.
چرا سن باید تو هر شش پنل ثابت بمونه
بزرگ‌ترین ریسک این نوع پرامپت اینه که مدل با رد شدن از دهه‌ها، سوژه رو هم پیر میکنه. متن صریح میگه سن تو هر شش پنل دقیقا یکیه و فقط مدل مو و لباس و آرایشه که عوض میشه. رنگ چشم و فرم فک و پوست هم هیچ‌جا تغییر نمیکنن، حتی وقتی دهه‌ها پشت سر هم میان. درباره خود سیر تحول عکاسی تو این دهه‌ها هم توضیح ویکی‌پدیا درباره تاریخ عکاسی رو ببین.
هر دهه یه حس عکاسی جدا داره
فقط لباس عوض کردن کافی نیست، وگرنه نتیجه یه عکس مدرن با لباس قدیمی میشه. متن برای هر دهه یه توصیف عکاسی جدا داره. دهه چهل سیاه‌وسفید استودیویی، دهه پنجاه کنتراست بالای تک‌رنگ، دهه شصت رنگ اشباع فیلم اولیه. دهه هفتاد گرم و نرم، دهه هشتاد پرکنتراست با حس فلاش، و دهه نود رنگ تمیزتر و طبیعی‌تر. همین تفاوت‌ها باعث میشه هر پنل واقعا مال همون دهه به نظر بیاد، نه فقط یه لباس عوض‌شده روی یه عکس امروزی.
چی رو توی خروجی پرامپت سفر در دهه ها چک کن
اول هر شش تا صورت رو کنار هم بذار و ببین واقعا همون آدمی هستن که تو عکس مرجع دیدی. بعد سن رو تو همه پنل‌ها مقایسه کن، نباید از دهه چهل به نود پیرتر شده باشه. سراغ برچسب هر پنل برو و مطمئن شو اسم دهه‌ها درست و به ترتیبن، از چهل تا نود. آخر هم ببین هیچ برچسبی روی صورت یا چشم ننشسته.
برای شروع یه کراپ درشت از صورتت بفرست تا جزئیات با رزولوشن کامل برسه. پرامپت سفر در دهه ها با هر جنسیت و هر سنی جواب میده، فقط خود مدل باید تشخیص بده مدل مو و لباس هر دهه چطور روی تو در میاد.
