این پرامپت کافه پیاده‌رو تهران یه عکس کژوال و لایف‌استایل میسازه، پشت میز یه کافه شیک تو پیاده‌روی سایه‌دار یکی از خیابون‌های شمال تهران. لباس تابستونی شیک و ساده، آرایش ملایم، و یه دست زیر چونه. نکته مهم اینه که خیابون باید واقعا تهران باشه، نه یه شهر عمومی خاورمیانه‌ای یا اروپایی. همین یه تفاوت کوچیک کل حس و هویت عکس رو عوض میکنه.
با پرامپت کافه پیاده‌رو تهران چی تحویل میگیری؟
یه قاب عمودی ۴:۵ با نور روز نرم و عمق میدان کم. پیاده‌رو با درخت چنار، ساختمون‌های امروزی سنگی و شیشه‌ای، و چند تا ماشین معمولی خیابون‌های تهران. رهگذرهای پس‌زمینه هم با پوشش امروزی و معمول ایرانی محو دیده میشن. هیچ متن یا لوگوی خواندنی تو کل کادر نیست. اگه این حال و هوا رو دوست داری، بقیه نمونه‌های آماده گالری رو هم ببین.
چرا معماری میتونه استانبول رو بسازه، نه تهران
یه کافه پیاده‌رو عمومی راحت میتونه اشتباهی شبیه استانبول یا یه شهر اروپایی دربیاد. متن صریح گنبد و مناره و بالکن آهنی اروپایی رو ممنوع کرده و به‌جاش نمای سنگی و شیشه‌ای ساده و بالکن مدرن با کولر رو خواسته. پرامپت کافه پیاده‌رو تهران دقیقا برای همین یه بند جدا داره تا مدل حدس اشتباه نزنه. درباره خود این نوع عکاسی خیابونی هم توضیح ویکی‌پدیا درباره عکاسی خیابونی رو ببین.
هیچ نوشته‌ای، به هیچ زبونی
متن صریح میگه هیچ تابلو یا لوگو یا منو یا هر نوشته دیگه‌ای، فارسی یا غیرفارسی، تو کل کادر نباشه. این هم باعث میشه مدل مجبور به حدس زدن حروف نشه و هم کادر شلوغ و ناخونا نمیشه. لباس و ظرف‌های کافه و حتی تابلوهای دور دست هم همین قانون رو دارن.
چی رو توی خروجی پرامپت کافه پیاده‌رو تهران چک کن
اول صورت رو با عکس خودت مقایسه کن، مخصوصا فرم فک و ابرو. بعد معماری پس‌زمینه رو نگاه کن، نباید گنبد یا بالکن آهنی اروپایی توش باشه. سراغ لباست برو و ببین آرم یا نوشته‌ای روش نیست. آخر هم کل کادر رو برای هر نوشته پنهون بگرد، از فنجون کافه تا تابلوی مغازه دور دست. عمق میدان و نرمی نور پس‌زمینه رو هم چک کن، نباید سخت و مصنوعی به نظر بیاد.
برای شروع یه کراپ درشت از صورتت بفرست تا جزئیات با رزولوشن کامل برسه. پرامپت کافه پیاده‌رو تهران با هر رنگ لباس تابستونی هم جواب میده، فقط توصیف پوشش رو خودت عوض کن و بقیه قید معماری و متن رو دست‌نخورده بذار تا اصالت خیابون از بین نره.
